دلنوشته های من

در تـقـدیـر هـر انـسـانـی مـعـجـزه ای خـاص از طـرف خُـدا تـعیین شـده است .........

چه خوب و زیبایی پریَ دریایی!

امید آن دارم به شهر من آیی.

 

اگر چه شهر من کویر آدمهاست!

ولی کسی هم هست دلش چو دریایی.

 

کنار آن ساحل به خنده می‏گفتی

ز خانه ات دریا نمی‏روی جایی.

 

بیا مرا با خود ، ببر از این هامون

ببر به آن دریای پاک و رویایی!

 

بیا که دلتنگم از این همه جاده

بیا که می خوانم سرود تنهایی!

 

شبی به خواب من ، تو بودی و دریا

و قصر ماهی ها .... من و تو شد مایی!

 

در آن شب پر شور دلم هوایی شد

دلی پر از شادی ز باده‏پیمایی

 

به قایقی رهوار سوار می گردم 

و با تو میگویم : (( چرا نمی آیی))

 

تو باز می خندی و باز می گویی

که اهل دریایی نمی‏روی جایی!

نوشته شده در ۱۳٩٢/٥/۱٥ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ توسط امین شاهسون نظرات ()


 Design By : Pichak